Jak witać się po hiszpańsku?

Zwykle już na pierwszych zajęciach językowych poznamy sposoby, jak witać się po hiszpańsku. Można to zrobić na kilka sposobów. Jedne są częściej spotykane, inne tylko w teorii i książkach, bo na hiszpańskich ulicach rodowici Hiszpanie nie mają w zwyczaju mówić „ciao”, chociaż i to zależy od rejonu. Więc teoria teorią, a w praktyce używa się kilka utartych zwrotów, które w zupełności wystarczą. Chociaż teorię i możliwości warto znać, żeby było z czego czerpać, lub do czego się odnosić. Tak samo sprawa się ma z witanie po hiszpańsku. Temat niby prosty, a dyskusje bywają zażarte, co wypada i kiedy powiedzieć po hiszpańsku, a jak to przetłumaczyć na polski itd. Hiszpańskojęzyczny świat powitań jest różnorodny i kolorowy, niczym mozaika składająca się z wielu tradycyjnych form i nowoczesnych gestów, które odzwierciedlają dynamiczny charakter tego języka i kultur, w których jest on używany.Podobnie jak w temacie odnoszącym przedstawiania się po hiszpańsku, również samo przywitanie uwzględnia formę językową. Tzn. czy zwracamy się oficjalnie/formalnie – bardzo uprzejmie, czy kierujemy nasze przywitanie nieformalnie – do osoby nam znanej, albo przynajmniej mniej formalnie. Dlatego wychodzimy znowu od podziału na zwroty formalne (w rozmowach z obcymi, w sytuacjach oficjalnych) oraz zwroty nieformalne (do znajomych, czy w mniej formalnych sytuacjach). Pamiętaj jednak, że Hiszpanie są z reguły otwarci jako naród. W Polsce witanie się jest bardzo sztywne i częściej używamy oficjalnych zwrotów „dzień dobry” niż tak naprawdę będzie to miało miejsce w Hiszpanii. Tam ekspedientka w sklepie, którą widzimy co drugi dzień, zostaje już traktowana jako serdeczna nam osoba, do której nawet możemy się zwrócić po imieniu, jeśli takie znamy. Mało tego! Będąc w hiszpańskim liceum, do nauczycieli zwracaliśmy się po imieniu. W polskich realiach nie do pomyślenia, a wręcz nauczycielom nadaje się stopnie naukowe… i to profesurę!

Zwroty formalne (z dużym szacunkiem) – usted

Zwroty nieformalne (do znajomych) – tú

Przywitania po hiszpańsku

Nieformalne – witamy znajomych

¡Hola!   Buenas (formalne/nieformalne)   Hola, ¿qué tal?   ¿Qué tal la vida?   ¿Qué tal tu familia?   ¿Qué tal tus estudios?   ¿Qué tal tu mujer/marido?   ¿Qué tal tu trabajo?   ¿Cómo va (la vida)?   ¿Cómo estás?   ¿Qué hay de nuevo?Cześć!   Dobry (od „dzień dobry”, bardzo często stosowane i popularne w Hiszpanii)   Cześć, co słychać?   Jak tam życie?   Jak tam rodzina?   Jak tam studia?   Jak się miewa żona/mąż?   Jak tam w pracy?   Jak leci (życie)?   Jak się miewasz?   Co tam nowego?

Formalne – witamy się w sytuacji oficjalnej

¡Buenos días!   ¡Buenas tardes!   ¡Buenas noches!   ¿Qué tal está?   ¿Cómo está?Dzień dobry.   Dzień dobry (po południu).   Dobry wieczór/Dobranoc.   Jak się pan/pani miewa?   Jak się pan/pani miewa? (dosł. jak się ma)

W praktyce…

  – ¡Buenas noches, señora Martínez! ¿Puedo ayudarla en algo? (Dobry wieczór, pani Martínez! Czy mogę w czymś pomóc?) – ¡Buenos días, señor García! ¿Cómo está usted hoy? (Dzień dobry, panie García! Jak się pan dzisiaj czuje?)

Odpowiedzi na przywitania po hiszpańsku

Nieformalne – odpowiadamy znajomym

Hola, bien.   Perfecto.   De maravilla.   (Muy) bien.   Como siempre.   Así, así.   Voy tirando.   (Muy) mal.   + ¿Y tú?Cześć, dobrze.   Świetnie.   Cudownie.   (Bardzo) dobrze.   Jak zwykle.   Tak sobie.   Jakoś daję radę/ciągnę do przodu.   (Bardzo) źle.   A Ty? (ten zwrot możemy dodać do każdego z powyższych, „odbijając” pytanie do drugiej osoby) Zawsze warto również kogoś zapytać jak jego samopoczucie.

Formalne – odpowiadamy na pytanie o samopoczucie

Dzień dobry, dobrze. A pan/pani?   Tutaj możemy oczywiście odpowiedzieć zgodnie z porą dnia, tzn. buenas tardes, bien. ¿Y usted? Przy odpowiedziach formalnych przyjęło się odpowiadać bardziej pozytywnie na takie zapytanie. Jest to bardziej kwestia zwykłej wymiany uprzejmości niż zwierzanie się z naszego życia. Dlatego dyplomatycznie przyjmuje się odpowiadanie, że u nas wszystko w porządku, niezależnie od stanu faktycznego 😉

Przedstawianie się po hiszpańsku

Nieformalne – nazywam się…

  Jeśli chcesz powiedzieć dużo więcej o sobie odsyłam Cię do wpisu o opisywaniu siebie po hiszpańsku.Hola, soy + nombre   Hola, me llamo + nombreCześć, jestem + imię   Cześć, nazywam się + imię

Formalne – nazywam się

Buenos días, soy + nombre   Buenas tardes, soy + nombre.   Buenas noches, soy + nombre.Dzień dobry, nazywam się + imię   Dzień dobry (po południu), nazywam się + imię   Dobry wieczór, nazywam się + imię

Przedstawianie kogoś po hiszpańsku

Nieformalne – przedstawiam Ci…

Mira, (este/a es) + nombre Mira, este es Juan.   Mira, (estos/as son) + nombre Mira, estos son Sergio y Carlos.   Te presento a + nombre     Hola, ¿qué tal?   Encantado (odpowie mężczyzna) Encantada (odpowie kobieta)Zobacz, to jest + imię Zobacz, to jest Juan.   Zobacz, to są + imiona Zobacz, to jest Sergio i Carlos.   Przedstawiam Ci + imię     W odpowiedzi na przedstawienie: Cześć, jak się masz?   Bardzo mi miło.   Bardzo mi miło.

Formalne – przedstawiam panu/pani…

Mire, le presento (al Sr.) + apellido Mire, le presento al Sr. Gomez.   Mire, le presento (a la Sra.) + apellido Mire, le prezento a la Sr. Rodriguez.     – Mucho gusto.   – Encantado/-a   ¿Cómo está?   – Igualmente.Proszę spojrzeć (dosł.), przedstawiam panu/pani pana + nazwisko Proszę spojrzeć, przedstawiam panu/pani pana Gomeza.   Proszę spojrzeć (dosł.), przedstawiam panu/pani panią + nazwisko Proszę spojrzeć, przedstawiam panu/pani panią Rodriguez.     W odpowiedzi na przedstawienie: – Bardzo mi miło.   – Bardzo mi miło.   Jak się pan/pani miewa?   – Wzajemnie.

Pożegnanie się

  Pożegnania w hiszpańskim nie są sztywno podzielone na język formalny i nieformalny. Pewnych zwrotów użyjemy częściej do znajomych niż w sytuacji oficjalne, ale w pewnym stopniu można ich używać wymiennie. Najbardziej typowym zwrotem będzie: Adiós. Jednak może mieć charakter trochę kategoryczny. Neutralnym zwrotem i najczęściej spotykanym przeze mnie jest: ¡Hasta luego!   ¡Adiós! – Część/żegam. ¡Buenas noches! – Dobranoc ¡Hasta luego! – Do później ¡Hasta pronto! – Do następnego ¡Hasta mañana! – Do jutra ¡Ciao! (zwrot nieformalny, rzadko spotykany) ¡Nos vemos! – Widzimy się/do zobaczenia  

W praktyce…

– ¡Hasta luego, Mariana! Si necesitas algo, llámame. – Adiós, y gracias por todo.   – Fue un placer charlar contigo. – Igualmente, hasta pronto.   – Gracias por la cena, estuvo maravillosa. – Me alegro de que te haya gustado, hasta la próxima.   – Buenas noches, ¿nos vemos en la clase de español? – Sí, claro. Hasta mañana.   – Espero que te sientas mejor pronto. – Gracias, cuídate.   – Charlie, ¡que tengas un buen día en el trabajo! – ¡Muchas gracias! Tú también.   – Nos vemos mañana en la oficina, entonces. – Sí, hasta luego.

Przywitania, pożegnania… – ściągawka

  Señor – Sr. Señora- Sra.              + apellido/s Señorita – Srta.   Don Juan Doña María   Ud. – Usted Uds. – Ustedes

Gesty i mowa ciała w hiszpańskich przywitaniach

Posługiwanie się właściwymi formami powitania może być prostym gestem, ale w oczach Hiszpanów to wyraz wystarczający, by uznać Cię za osobę ciepłą, otwartą i godną zaufania.  

Zaczynamy od uścisku dłoni

Standardowy i uniwersalny, uścisk dłoni jest powszechnie przyjęty w wielu sytuacjach społecznych i zawodowych. Nie jest to jednak zwykłe potrząśnięcie – hiszpańskie powitanie dłonią jest serdeczne i pełne energii, często połączony z kontaktem wzrokowym i uśmiechem. Pamiętaj, aby dłoń nie była zbyt luźna ani zbyt mocna – powinno to być wyrazem szacunku, nie siły.

Dwa pocałunki, nie jeden

W wielu częściach Hiszpanii, zwłaszcza w kontekstach nieformalnych, spotkasz się z powitaniem w postaci dwóch pocałunków. To gest, który możemy porównać do uścisku dłoni, ale z dodanym elementem bliskości. Zaczynamy zazwyczaj od lewego policzka, przechodzimy na prawy, i obowiązuje zasada dotknięcia policzka, a nie dosłownego całusa. To symbol przyjaźni i pokazuje, że wartość relacji społecznych jest w Hiszpanii bardzo wysoka.

Uśmiech – klucz do serc

W Hiszpanii uśmiech to twoje wprowadzenie w każde społeczeństwo. Jest jak wizytówka, która mówi „Jestem przyjacielski, jestem otwarty”. Uśmiech towarzyszący powitaniu to nie tylko kwestia dobrego wychowania, ale i preludium do każdej interakcji.

Mowa ciała mówi wszystko

Hiszpańska komunikacja niewerbalna jest tak samo ważna, jak werbalna. Mowa ciała jest bardzo ekspresyjna i gesty rąk są ważnym elementem każdej rozmowy. Po przywitaniu często zobaczysz, że Hiszpanie używają gestykulacji, aby podkreślić to, co mówią, czy pokazać emocje. Energiczność i żywiołowość gestów to coś, co szybko zwróci Twoją uwagę.

Odpowiednia odległość

Hiszpanie znani są z tego, że podczas interakcji mogą stać blisko swojego rozmówcy. Jeśli przychodzisz z kultury, która preferuje większą przestrzeń osobistą, jak Polska, możesz być zaskoczony. Jednak wchodzenie w osobistą przestrzeń nie jest w Hiszpanii źle widziane i symbolizuje otwartość oraz przyjazne intencje.   Zrozumienie hiszpańskich gestów i zachowań w powitaniach otwiera drzwi do głębszego połączenia z kulturą i jej mieszkańcami. Co więcej, Twoja zdolność dostosowania się do tych praktyk świadczy o szacunku i chęci integracji z lokalną społecznością. Więc idź naprzód i śmiało używaj tej wiedzy, aby serdecznie witać się na hiszpańskiej ziemi. Y recuerda – ¡una sonrisa es el mejor inicio de cualquier conversación! (A pamiętaj – uśmiech to najlepszy początek każdej rozmowy!)
Scroll to Top