Gramatyka A1–A2 · participio

Participio w hiszpańskim

Participio to po polsku imiesłów bierny, np. „zrobiony”. Jest formą odczasownikową — tworzymy go od bezokolicznika. Ma swoje użycia w konkretnych konstrukcjach gramatycznych i jest budulcem czasów złożonych.

-ado i -idoformy nieregularnehaber + participioser i estar + participiokonstrukcje rezultatywne
Po tej lekcji: utworzysz regularne participio, rozpoznasz najważniejsze wyjątki i zdecydujesz, kiedy forma pozostaje niezmienna, a kiedy dopasowuje się do rodzaju i liczby.

Jak tworzymy participio?

Od bezokolicznika do nowej formy.

Nie obejdzie się bez dokładnej umiejętności tworzenia participio od hiszpańskich czasowników. W regularnych formach odcinamy zakończenie bezokolicznika. Po -ar dodajemy -ado, a po -er i -ir — -ido.

-AR → -ADOhabl + adohablar → hablado
-ER → -IDOcom + idocomer → comido
-IR → -IDOviv + idovivir → vivido
trabajar → trabajado
pracować → przepracowany
comprar → comprado
kupować → kupiony
terminar → terminado
kończyć → skończony
beber → bebido
pić → wypity
aprender → aprendido
uczyć się → nauczony
vender → vendido
sprzedawać → sprzedany
vivir → vivido
żyć → przeżyty
recibir → recibido
otrzymywać → otrzymany
decidir → decidido
decydować → zdecydowany
Uważaj na akcent: gdy temat czasownika kończy się samogłoską, w wielu regularnych formach pojawia się akcent nad í: leer → leído, oír → oído, traer → traído, caer → caído, creer → creído. Dzięki niemu samogłoski wymawiamy oddzielnie.

Najważniejsze wyjątki

Nieregularne participio, które trzeba znać.

Część najczęściej używanych czasowników tworzy participio bez regularnego -ado lub -ido. Warto uczyć się ich w zdaniach, nie jako oderwanej listy.

BezokolicznikParticipioPrzykład
abrirabiertoHe abierto la ventana.
cubrircubiertoLa mesa está cubierta.
decirdichoYa lo he dicho.
escribirescritoHe escrito un correo.
hacerhechoHemos hecho la tarea.
morirmuertoEl árbol está muerto.
ponerpuestoHe puesto la mesa.
resolverresueltoEl problema está resuelto.
romperrotoHan roto el vaso.
vervisto¿Has visto esta película?
volvervueltoYa hemos vuelto.
imprimirimpreso / imprimidoHe impreso el documento.
freírfrito / freídoHe frito las patatas.
proveerprovisto / proveídoHan provisto el material.

Formy podwójne

impreso / imprimido, frito / freído, provisto / proveído są uznawane za poprawne. W praktyce częstotliwość może zależeć od konstrukcji i regionu.

Przedrostek zwykle zachowuje wyjątek

hacer → hecho → deshecho, poner → puesto → propuesto, volver → vuelto → devuelto, ver → visto → previsto.

Kiedy stosujemy participio?

Ta sama forma pełni kilka różnych funkcji.

Najważniejsze jest rozpoznanie konstrukcji. Participio po haber zachowuje się inaczej niż participio opisujące rzeczownik albo rezultat czynności.

1. Czasy złożone
haber + participio

Participio pomaga budować czasy złożone, np. Pretérito Perfecto. W tej konstrukcji pozostaje niezmienne — nie dopasowujemy go do osoby, rodzaju ani liczby.

He escrito. · Ella ha escrito. · Nosotros hemos escrito. · Ellas han escrito.

2. Strona bierna
ser + participio

Pokazuje czynność wykonywaną na podmiocie. Participio zgadza się z podmiotem w rodzaju i liczbie.

El correo fue enviado. · La carta fue enviada. · Las cartas fueron enviadas.

3. Stan lub rezultat
estar + participio

Opisuje stan będący wynikiem wcześniejszej czynności. Tutaj również forma dopasowuje się do rodzaju i liczby.

La puerta está cerrada. · Los documentos están preparados.

4. Participio jako przymiotnik

Może bezpośrednio określać rzeczownik i wtedy zachowuje się jak przymiotnik.

un vaso roto · una ventana abierta · unas patatas fritas

Hemos cerrado la puerta.

Zamknęliśmy drzwi. Akcent pada na wykonaną czynność. Po haber używamy zawsze formy cerrado.

La puerta está cerrada.

Drzwi są zamknięte. Opisujemy aktualny rezultat, dlatego cerrada zgadza się z la puerta.

Konstrukcje rezultatywne

Participio pokazuje, ile już zostało zrobione.

Poza czasami złożonymi spotkasz je w konstrukcjach podkreślających rezultat albo stopień ukończenia działania. Nie wszystkie opracowania klasyfikują każdą z nich identycznie jako peryfrazę, dlatego najważniejsze jest zrozumienie ich funkcji.

tener + participio

Tengo preparada la presentación.
Mam przygotowaną prezentację — liczy się gotowy rezultat.

llevar + participio

Llevo leídos tres capítulos.
Mam już przeczytane trzy rozdziały — podkreślamy dotychczasowy postęp.

dejar + participio

He dejado abierta la ventana.
Zostawiłam otwarte okno — czynność doprowadziła do określonego stanu.

quedar(se) + participio

La tienda quedó cerrada.
Sklep pozostał zamknięty — opisujemy osiągnięty stan.

dar por + participio

Damos por terminado el curso.
Uznajemy kurs za zakończony.

ir + participio

Ya van vendidas cien entradas.
Sprzedano już sto biletów — podajemy narastający wynik.

Zwróć uwagę na zgodność: tengo escrita la carta / tengo escritos los correos, llevo leídas cincuenta páginas. To jedna z różnic między konstrukcjami rezultatywnymi a czasem złożonym z haber.

Chcesz zobaczyć participio obok innych konstrukcji? Przejdź do wpisu o perífrasis verbales.

Krótka praktyka

Utwórz formę i sprawdź zgodność.

  1. 01hablar → ______
  2. 02leer → ______
  3. 03hacer → ______
  4. 04Hemos ______ (escribir) dos correos.
  5. 05Las ventanas están ______ (abrir).
  6. 06Llevo ______ (leer) cien páginas.
Sprawdź odpowiedzi

1. hablado

2. leído

3. hecho

4. Hemos escrito dos correos.

5. Las ventanas están abiertas.

6. Llevo leídas cien páginas.

Źródła i zakres merytoryczny

Autorskie wyjście od form hablado, comido, vivido zostało zachowane i rozbudowane zgodnie z zakresem participio oraz Pretérito Perfecto w Plan Curricular Instituto Cervantes A1–A2. Zasady zgodności i konstrukcje z participio zweryfikowano w Nueva gramática de la lengua española RAE–ASALE.

Koszyk
Przewijanie do góry