• Brak produktów w koszyku.

Image Alt
  /  Metodyka   /  Metody nauki języków obcych

Metody nauki języków obcych

Streszczenie metod nauki języków obcych na podstawie H. Komorowska, Metodyka nauczania języków obcych

Uczeń, podobnie jak nauczyciel, nie osiągnie dobrych wyników metodą, której nie toleruje.

METODA BEZPOŚREDNIA/KONWERSACYJNA

 

  • główną rolę odgrywa żywy język, naturalny kontakt, zwykle native speaker
  • naturalny kontakt w toku przebywania ze sobą nauczyciela z uczenim
  • nacisk na umiejętność prowadzenia rozmowy
  • włączanie ucznia do rozmów w naturalny sposób, kontekst i sytuacja pomagają w rozumieniu
  • nauczyciel najlepiej native/wyjazd do kraju obcojęzycznego
  • brak systematycznego uczenia się gramatyki, słownictwa czy wymowy
  • brak konkretnego materiału do nauczania
  • nie poprawia się błędów ucznia, ośmielenie ucznia
  • w późniejszym etapie wprowadza się czytanie tekstów literackich, czasopism, listów, ale jako element życia codziennego nie sformalizowana nauka.

METODA AUDIOLINGWALNA

 

  • celem nauki jest poznanie 4 sprawności językowych w kolejności od słuchania i mówienia do czytania i pisania
  • zakłada wyrobienie nawyku językowego poprzez wielokrotne powtarzanie, zapamiętywanie i utrwalanie materiału, uczenie „na pamięć”
  • błędu należy unikać za wszelką cenę
  • eliminuje się język ojczysty ucznia, a nawet porównywanie języków
  • odrzuca się komentarze i objaśnienia
  • uczenie ma charakter bezrefleksyjny poprzez analogię, powtarzanie i zapamiętywanie
  • odgrywanie scenek dialogowych

METODA GRAMATYCZNO-TŁUMACZENIOWA

 

  • celem nauki jest opanowanie systemu gramatycznego i słownictwa do poziomu samodzielnego czytania tekstów
  • polega na czytaniu i tłumaczeniu tekstów z języka obcego na język ojczysty z objaśnieniem, komentowaniem i analizowaniem występujących form gramatycznych
  • niewystarczająca do opanowania żywego języka
  • nauka bazuje na preparowanych tekstach.

METODA KOGNITYWNA

 

  • celem nauki jest wykształcenie kompetencji językowej, za pomocą ograniczonej liczby reguł uczeń ma tworzyć nieskończenie wiele poprawnych zdań (Chomsky)
  • nauka poprzez kontakt z językiem w naturalnej sytuacji, której znaczenie jest dla ucznia w pełni zrozumiałe
  • uczeń jest wystawiony na działanie danych językowych, wytwarza własne reguły tworzenia zdań 
  • błąd jest naturalny/niezbędny w procesie uczenia się, nauka za pomocą prób i błędów
  • w przypadku trudności pomagają objaśnienia i komentarze, refleksja i analiza
  • duża rola słuchania (sprawność receptywna)
  • wysoka ranga nieustrukturyzowanej produkcji językowej 

METODA REAGOWANIA CAŁYM CIAŁEM (TPR TOTAL PHYSICAL RESPONSE) – James Asher

 

  • pomaga w uczeniu się: milczące przysłuchiwanie się i ruch fizyczny związany z treścią przekazu ucznia
  • skoncentrowana jest na poleceniach
  • polecenia w języku obcym przez nauczyciela wspomagane są demonstracją, ruchem najlepiej całego ciała 
  • nie ma podręcznika, wykorzystuje zestaw rekwizytów
  • dobra dla początkujących etapów, dla dzieci
  • może być wykorzystywana jako ćwiczenie w ramach zajęć, nie tylko jako systematyczna metoda do nauki

METODA THE SILENT WAY – Caleb Gatteg

 

  • cisza i medytacyjne skupienie odgrywają główną rolę
  • nauczyciel ma za zadanie zwiększyć koncentrację uczniów, operuje tylko kompletem kolorowych pałeczek różnej długości/tablicą leksykalną i fonetyczną, sprowadzając zakres materiału do prostych, dających się zademonstrować wyrazów i zdań
  • po usłyszeniu nowych wyrazów i zwrotów następuje cisza
  • nauka bez podręcznika
  • uczniowie z czasem przejmują pałeczki 🙂 najpierw odtwarzając sytuacje, później tworząc samodzielnie nowe
  • doskonałe efekty przy samodzielnej nauce

METODA COUNSELLING LANGUAGE LEARNING/ Community Language Learning (CLL)

 

  • nauka języka to zawsze proces międzyludzki, czyli grupowy
  • ludzie porozumiewają się na tematy, na które chcą rozmawiać
  • nauka języka odbywa się niczym komunikacja w grupie terapeutycznej: mówią osoby, które rzeczywiście chcą coś powiedzieć, tylko o tym, co chcą zakomunikować w języku ojczystym, nauczyciel-tłumacz tłumaczy i nagrywa, uczeń wypowiada wersję obcojęzyczną, tak powstaje wspólny podręcznik
  • od uczniów zależy czego będą się uczyć
  • odpowiedzialność uczących się za własną naukę, cele, treści i przebieg
  • dla uczniów o silnej motywacji i jasno sprecyzowanych zainteresowaniach

METODA NATURALNA – Tracy Terrell, Steven Krashen 

 

  • kluczowa rola ekspozycji znaczącej (słuchanie wypowiedzi obcojęzycznych, których ogólny sens jest zrozumiały dla uczącego się)
  • nawiązuje do akwizycji językowej u dzieci
  • niewymuszanie mówienia
  • nauczyciel naturalnym, lecz prostym językiem, mówi o sprawach, które dzieją się w danym momencie, stosuje mimikę i gesty i cieszy się każdą oznaką zrozumienia
  • zakłada wyeliminowanie stresu, lęku, wstydu przed popełnieniem błędu, wszelkie negatywne emocje
  • pozytywne emocje pomagają w przyswajaniu języka
  • nauczyciel ma dostarczyć maksymalnej liczby naturalnych, sensownych wypowiedzi, możliwie interesujących, ale zarazem prostych i zrozumiałych wypowiedzi, ma też tworzyć atmosferę bezpieczeństwa i akceptacji
  • nie poprawia się błędów, nauczyciel jedynie wypowiada poprawnie formy poprawne w toku rozmowy

SUGESTOPEDIA – G. Łozanow

 

  • zakłada, że umysł ludzki ma znaczne rezerwy, są one jednak zblokowane przez negatywne emocje i stres
  • w trakcie kursu językowego przybiera się nową tożsamość i odgrywa się rolę określonej postaci (PERSONA)
  • rola kompetentnego i stanowczego nauczyciela, który zapewnia bezpieczeństwo 
  • rola przyjemnego otoczenia, światło w sali, komfortowe wyposażenie, poczucie intymności i kameralności
  • duża rola muzyki
  • dążenie do wykorzystania w nauce stanów głębokiego relaksu jak w medytacji

METODA KOMUNIKATYWNA

 

  • skupia się na skutecznym/efektywnym porozumiewaniu się w języku obcych
  • pozwala na błędy
  • doza poprawności gramatycznej jest niezbędna, ale pełna poprawność nie jest najistotniejsza
  • nauczyciel ma zapewnić jak najwięcej zbliżonych do rzeczywistych sytuacji komunikacyjnych
  • prezentacja nowego materiału jest sytuacyjna i wizyalna
  • ogranicza się stosowanie języka ojczystego uczniów, ogranicza się objaśnienia
  • ćwiczenia mają odzwierciedlać autentyczną komunikację językową
  • w rozmowie ważna jest chęć przekazania sobie pewnych treści i załatwienia określonych spraw
  • wielość dialogów, symulacji, odgrywania ról, gier, zabaw, zgadywanek i dyskusji
  • w istocie nie chodzi o naukę samego języka jako systemu, ale o naukę umiejętności uzyskiwania i przekazywania informacji
  • skuteczność przekazu ważniejsza niż poprawność przekazu
Post a Comment

Rejestracja użytkownika

Zresetuj hasło